قالب وردپرس خرید قالب وردپرس فروشگاه قالب وردپرس قالب خبری وردپرس
خبرخوان
Previous
Next

نوشته هایی با برچسب "برادر"

پارسی : نگاهی به مهم ترین برادر کشی های شاهنامه از منظر نظریه ی عقده ی حقارت آدلر / مهری تلخابی

پارسی : نگاهی به مهم ترین برادر کشی های شاهنامه از منظر نظریه ی عقده ی حقارت آدلر / مهری تلخابی

نویسنده: دکتر مهری تلخابی   چکیده : این مقاله، در حوزه ی مطالعاتی روان شناسی ادبیات قرار می گیرد. در این مقاله داستان های « برادرکشی در شاهنامه » از منظر نظریه ی « عقده ی حقارت» آدلر مورد بررسی قرار گرفته است. این...

خاورمیانه : داستان دو برادر یکی شاهزاده کشتار و دیگری دانشمند

خاورمیانه : داستان دو برادر یکی شاهزاده کشتار و دیگری دانشمند

سمینار «اورنگ زیب و داراشکوه، داستان دو برادر» سرگذشت اورنگ زیب و دارا شکوه تجربه تلخ همیشه تکراری خاورمیانه و جهان اسلام است. هنگامیکه در هند بودم  در خصوص این دو برادر کنجکاو شدم  و در مورد سرگذشت آنها بررسی...

پارسی : بنیاد سعدی – سخنرانی رئیس بنیاد سعدی در سمینار «اورنگ زیب و داراشکوه، داستان دو برادر» در دهلی

پارسی : بنیاد سعدی – سخنرانی رئیس بنیاد سعدی در سمینار «اورنگ زیب و داراشکوه، داستان دو برادر» در دهلی

سرزمین پارس، حداد عادل رئیس این بنیاد گفت: هند کشور عجایب است و داراشکوه یکی از عجایب هند است. هند کشور عظمت‌هاست و داراشکوه یکی از عظمت‌های هند است. وی در ادامه افزود: تفاوت داراشکوه با دیگر نمونه‌های تمدنی عظیم...

اندیشه سیاسی : نثر ادبی برادر شعر است

اندیشه سیاسی : نثر ادبی برادر شعر است

 ​سعیدی‌راد در برنامه «چشم شب روشن» : تاریخ انتشار : سه شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۶ ساعت ۱۵:۲۰  عبدالرحیم سعیدی‌راد در برنامه «چشم شب روشن» به بررسی نثر ادبی پرداخت و خاطره‌ای از شروع کارش در این حوزه بیان کرد. به اعتقاد او نثر...

اهورایی : 
                   سرزمین پارس
                    
با روستا شناسی یزد رفتیم سراغ دیاری که زادگاه پدر من است . با دیدن آنجا دلم می‌گرفت که چرا بابابزرگم، رستم یزدانی که کدخدای اله‌آباد بود، زنده نیست تا بالاخره آباد شدن دوباره‌ی روستا را ببیند، خدا بیامرزدش همیشه در فکر آباد کردن و کشاورزی و دامداری بود.
به سراغ فرنشین اله‌آباد آقای شاهرخ باستانی رفتم تا کمی از تاریچه اله‌آباد برایم بگوید:
چنانکه از نامش برمی‌آید روستایی بلند پرواز و پیشرفته در سطح منطقه در طول تاریخ خود بوده است. نام اله‌آباد یعنی عقاب، این روستا با همین نام در بین روستاهای اطراف پرآوازه و مشهور بوده است. روستای اله‌آباد با مساحتی حدود ۳۰ کیلومتر مربع در ده کیلومتری شهرستان و در مسیر اصلی جاده یزد – اردکان قراردارد و از موقعیت جغرافیایی از قدیم تاکنون بوده است یعنی این روستا در مسیر زارچ، اشکذر، فیروزآباد، مجومرد، علی آباد، جعفرآباد، حسین آباد، عصرآباد و رحمت آباد بوده و از زمانی‌که با حیوانات عبور می‌کردند تاکنون که خودرو جایگزین شده، محل گذر بوده و از این لحاظ موقعیت خیلی خوبی داشته است. اله‌آباد تاریخچه‌ای صدساله و پرفراز و نشیب را تجربه کرده است. روستایی که در طول تاریخ چندین بار به علت خشک‌سالی و خشک شدن قنوات، خالی از سکنه شده و دوباره با تلاش بی‌وقفه به موقعیت اصلی خود برگشته است و اکنون هم به یاری خدا آن دوره سکون و سکوت به پایان رسیده و دوباره فعالیتی نو در آن آغاز شده است.
اله‌آباد دارای قناتی بوده که سرچشمه اصلی آن شاید باورکردنی نباشد بیش از ۹ فرسنگ (نزدیک به ۶۰ کیلومتر) با روستا فاصله داشته است. سرچشمه اصلی اله‌آباد در نزدیکی خویدک یزد در راه بافق بود. این قنات با تلاش مردم این روستا تا ۳۰ سال پیش جاری بوده ولی به علت حفر چاه‌های عمیق در خویدک و فهرج کم‌کم آن قنات خشک شد که افرادی همچون سهراب یزدانی با مخارج خود تلاش کرد دوباره قنات را زنده کند ولی به علت مسافت زیاد و ساخت و سازهای فراوان مسیر قنات مقدور نشد و کار بی‌نتیجه ماند. اله‌آباد از شرق به شهر یزد و از غرب به اشکذر و از جنوب به زارچ و از شمال به کویر لوت می‌رسد دارای دو محله اصلی بوده که زرتشتیان و مسلمانان در محله‌ای جداگانه زندگی می‌کرده‌اند ولی با هم زندگی مسالمت‌آمیزی داشته و در طول تاریخ وقایع خاصی گزارش نشده است. جمعیت زرتشتیان این روستا در آخرین سرشماری که ما در دست داریم ۱۳۵ الی ۱۱۰ خانوار و بالغ بر ۴۹۵ نفر جمعیت داشته است.
اله‌آباد دارای دو مدرسه یکی پسرانه و دیگری دخترانه است که مدرسه پسرانه گودرزی در سال ۱۲۸۶ از سوی گودرزمهر بازسازی انجام داده که قبلاً مدرسه توسط انجمن اکابر هند ساخته شده بود، و به نام مدرسه گودرزی اله‌آباد دوباره آغاز به کار کرده است. تا آنجا که ذهن من کمک می‌کند از آموزگاران مدرسه گودرز می‌توان استاد بمان، استاد شهریار، استاد رستم یزدانی، بهرام شهریاری، استاد خدابخش یزدانی و مهربان برزوئیان را نام برد. این مدرسه مدتی پس از انقلاب هم فعال بود ولی به علت کمبود دانش‌آموز تعطیل و به جای آن مدرسه‌ای با همین نام در محله مسلمان‌نشین ساخته شد و فعال است.  مدرسه گودرز قدیم پارسال با بودجه معادل ۳۰ میلیون ریال از سوی سازمان میراث فرهنگی بازسازی شد و اکنون دراختیار آموزش و پرورش زارچ است.
مدرسه شاهپوری از سوی شاهپور مزدا و رستم مزدا دو برادر خیراله‌آبادی در سال ۱۳۱۵ تأسیس شده است. این مدرسه تا اوایل انقلاب غیردولتی بوده و مخارج از سوی انجمن تهران و انجمن ایران بمبئی پرداخت می‌شده است. این مدرسه در اوایل انقلاب تغییر نام یافت که مورد اعتراض انجمن زرتشتیان اله‌آباد قرار گرفت و اکنون به صورت مخروبه‌ای بدون در و پنجره و دیوار است که با اینکه چندین بار به آموزش و پرورش زارچ مراجعه کردیم و نمایندگان چندین دوره هم کارهایی کردند ولی نتوانستیم آن را تحویل بگیریم و بازسازی کنیم که این امر باعث نگرانی و ناراحتی همکیشان شده است. نخستین آموزگار آن سرور کابلی همسر روانشاد اردشیرخاضع بود.
در‌مهراله‌آباد از سوی خسرو مهر بنامگانه فرزند جوان ناکامش بنا شد که به گفته قدیمی‌ها در مهر درسال ۱۲۸۶ بازسازی شده و تاکنون چندین بار بازسازی و مرمت از سوی افراد گوناگون صورت گرفته است. دخمه اله‌آباد که باز از سوی خسرو مهر از بنیانگذاران اله‌آباد بعد از یک خشکسالی طولانی و برگشت آب قنات به این روستا بوده انجام شده است.
اله‌آباد یک باب حمام عمومی داشته که توسط خانواده مزدا ساخته شده و در اوایل انقلاب از سوی جهاد سازندگی بازسازی شده است ولی اکنون درآن بسته و سنگ‌نوشته آن نیز به سرقت رفته است.
آب انبار اله‌آباد که از سوی دولت مهر ساخته شده دارای دو شیر جداگانه برای افراد زرتشتی و مسلمان بوده و به یاد داریم که استاد خدابخش از انباری که در ته آب انبار بود به عنوان یخچال طبیعی برای خنک کردن نوشیدنی استفاده می‌کرد.
خواجه خضراز سوی شابهرام کیخسرو ساختمان اولیه آن ساخته شده و از سوی گشتاسب فریدون بازسازی شده است ولی در دهه ۷۰ از سوی فرزند شابهرام کیخسرو پرویز دوباره بازسازی شده و مرمت اساسی ومحوطه سازی شد. و محلی است برای زیارت برای همکیشان که خادمی آن را روانشاد رستم شهریار بر دوش داشت و اکنون فرزندان وی این زحمت را می‌کشند
اله‌آباد دارای انجمنی است که در سال ۱۳۳۳ از سوی خدابخش یزدانی پایه‌گذاری شد و تا کنون فعال است.
اله‌آباد دارای محصولات کشاورزی زیادی بود و اهالی این روستا بیشتر نیازهای خود را از همین محصولات برطرف می‌کردند، معروفترین محصولات آن خیار سبز و پیاز است.
درِ دروازه اله‌آباد درخت بزرگ و کهنسالی بود که قطر آن به دو متر می‌رسید و جوی آبی هم از کنارآن می‌گذشت و سایه‌انداز بسیار خوبی داشت و محل جمع شدن اهالی ده بود. درِ دروازه خاطراتی برای همه اهالی روستا دارد.
موقعیت کنونی اله‌آباد:
با همت هموندان کمیسیون کشاورزی انجمن کارهایی در روستا انجام شد تا از نابودی و تخلیه کامل جلوگیری شود. انجمن زرتشتیان اله‌آباد تلاش دارد همه‌ی آیین‌های دینی از سال و گهنبار گرفته تا آیین‌های دیگر را در روستا برگزار کند که اله‌آباد از یادها نرود. اینک انجمن با تشویق‌هایی که انجام داده شاهد آن است که همکیشان درحال بازسازی خانه‌های پدری‌شان هستند و این خود جای امیدواری دارد.
 
					تاریخ پست:۱۳۹۶/۶/۲۷   ۴:۴۰
                     اشتراک گذار ی در تلگرام

اهورایی : سرزمین پارس با روستا شناسی یزد رفتیم سراغ دیاری که زادگاه پدر من است . با دیدن آنجا دلم می‌گرفت که چرا بابابزرگم، رستم یزدانی که کدخدای اله‌آباد بود، زنده نیست تا بالاخره آباد شدن دوباره‌ی روستا را ببیند، خدا بیامرزدش همیشه در فکر آباد کردن و کشاورزی و دامداری بود. به سراغ فرنشین اله‌آباد آقای شاهرخ باستانی رفتم تا کمی از تاریچه اله‌آباد برایم بگوید: چنانکه از نامش برمی‌آید روستایی بلند پرواز و پیشرفته در سطح منطقه در طول تاریخ خود بوده است. نام اله‌آباد یعنی عقاب، این روستا با همین نام در بین روستاهای اطراف پرآوازه و مشهور بوده است. روستای اله‌آباد با مساحتی حدود ۳۰ کیلومتر مربع در ده کیلومتری شهرستان و در مسیر اصلی جاده یزد – اردکان قراردارد و از موقعیت جغرافیایی از قدیم تاکنون بوده است یعنی این روستا در مسیر زارچ، اشکذر، فیروزآباد، مجومرد، علی آباد، جعفرآباد، حسین آباد، عصرآباد و رحمت آباد بوده و از زمانی‌که با حیوانات عبور می‌کردند تاکنون که خودرو جایگزین شده، محل گذر بوده و از این لحاظ موقعیت خیلی خوبی داشته است. اله‌آباد تاریخچه‌ای صدساله و پرفراز و نشیب را تجربه کرده است. روستایی که در طول تاریخ چندین بار به علت خشک‌سالی و خشک شدن قنوات، خالی از سکنه شده و دوباره با تلاش بی‌وقفه به موقعیت اصلی خود برگشته است و اکنون هم به یاری خدا آن دوره سکون و سکوت به پایان رسیده و دوباره فعالیتی نو در آن آغاز شده است. اله‌آباد دارای قناتی بوده که سرچشمه اصلی آن شاید باورکردنی نباشد بیش از ۹ فرسنگ (نزدیک به ۶۰ کیلومتر) با روستا فاصله داشته است. سرچشمه اصلی اله‌آباد در نزدیکی خویدک یزد در راه بافق بود. این قنات با تلاش مردم این روستا تا ۳۰ سال پیش جاری بوده ولی به علت حفر چاه‌های عمیق در خویدک و فهرج کم‌کم آن قنات خشک شد که افرادی همچون سهراب یزدانی با مخارج خود تلاش کرد دوباره قنات را زنده کند ولی به علت مسافت زیاد و ساخت و سازهای فراوان مسیر قنات مقدور نشد و کار بی‌نتیجه ماند. اله‌آباد از شرق به شهر یزد و از غرب به اشکذر و از جنوب به زارچ و از شمال به کویر لوت می‌رسد دارای دو محله اصلی بوده که زرتشتیان و مسلمانان در محله‌ای جداگانه زندگی می‌کرده‌اند ولی با هم زندگی مسالمت‌آمیزی داشته و در طول تاریخ وقایع خاصی گزارش نشده است. جمعیت زرتشتیان این روستا در آخرین سرشماری که ما در دست داریم ۱۳۵ الی ۱۱۰ خانوار و بالغ بر ۴۹۵ نفر جمعیت داشته است. اله‌آباد دارای دو مدرسه یکی پسرانه و دیگری دخترانه است که مدرسه پسرانه گودرزی در سال ۱۲۸۶ از سوی گودرزمهر بازسازی انجام داده که قبلاً مدرسه توسط انجمن اکابر هند ساخته شده بود، و به نام مدرسه گودرزی اله‌آباد دوباره آغاز به کار کرده است. تا آنجا که ذهن من کمک می‌کند از آموزگاران مدرسه گودرز می‌توان استاد بمان، استاد شهریار، استاد رستم یزدانی، بهرام شهریاری، استاد خدابخش یزدانی و مهربان برزوئیان را نام برد. این مدرسه مدتی پس از انقلاب هم فعال بود ولی به علت کمبود دانش‌آموز تعطیل و به جای آن مدرسه‌ای با همین نام در محله مسلمان‌نشین ساخته شد و فعال است.  مدرسه گودرز قدیم پارسال با بودجه معادل ۳۰ میلیون ریال از سوی سازمان میراث فرهنگی بازسازی شد و اکنون دراختیار آموزش و پرورش زارچ است. مدرسه شاهپوری از سوی شاهپور مزدا و رستم مزدا دو برادر خیراله‌آبادی در سال ۱۳۱۵ تأسیس شده است. این مدرسه تا اوایل انقلاب غیردولتی بوده و مخارج از سوی انجمن تهران و انجمن ایران بمبئی پرداخت می‌شده است. این مدرسه در اوایل انقلاب تغییر نام یافت که مورد اعتراض انجمن زرتشتیان اله‌آباد قرار گرفت و اکنون به صورت مخروبه‌ای بدون در و پنجره و دیوار است که با اینکه چندین بار به آموزش و پرورش زارچ مراجعه کردیم و نمایندگان چندین دوره هم کارهایی کردند ولی نتوانستیم آن را تحویل بگیریم و بازسازی کنیم که این امر باعث نگرانی و ناراحتی همکیشان شده است. نخستین آموزگار آن سرور کابلی همسر روانشاد اردشیرخاضع بود. در‌مهراله‌آباد از سوی خسرو مهر بنامگانه فرزند جوان ناکامش بنا شد که به گفته قدیمی‌ها در مهر درسال ۱۲۸۶ بازسازی شده و تاکنون چندین بار بازسازی و مرمت از سوی افراد گوناگون صورت گرفته است. دخمه اله‌آباد که باز از سوی خسرو مهر از بنیانگذاران اله‌آباد بعد از یک خشکسالی طولانی و برگشت آب قنات به این روستا بوده انجام شده است. اله‌آباد یک باب حمام عمومی داشته که توسط خانواده مزدا ساخته شده و در اوایل انقلاب از سوی جهاد سازندگی بازسازی شده است ولی اکنون درآن بسته و سنگ‌نوشته آن نیز به سرقت رفته است. آب انبار اله‌آباد که از سوی دولت مهر ساخته شده دارای دو شیر جداگانه برای افراد زرتشتی و مسلمان بوده و به یاد داریم که استاد خدابخش از انباری که در ته آب انبار بود به عنوان یخچال طبیعی برای خنک کردن نوشیدنی استفاده می‌کرد. خواجه خضراز سوی شابهرام کیخسرو ساختمان اولیه آن ساخته شده و از سوی گشتاسب فریدون بازسازی شده است ولی در دهه ۷۰ از سوی فرزند شابهرام کیخسرو پرویز دوباره بازسازی شده و مرمت اساسی ومحوطه سازی شد. و محلی است برای زیارت برای همکیشان که خادمی آن را روانشاد رستم شهریار بر دوش داشت و اکنون فرزندان وی این زحمت را می‌کشند اله‌آباد دارای انجمنی است که در سال ۱۳۳۳ از سوی خدابخش یزدانی پایه‌گذاری شد و تا کنون فعال است. اله‌آباد دارای محصولات کشاورزی زیادی بود و اهالی این روستا بیشتر نیازهای خود را از همین محصولات برطرف می‌کردند، معروفترین محصولات آن خیار سبز و پیاز است. درِ دروازه اله‌آباد درخت بزرگ و کهنسالی بود که قطر آن به دو متر می‌رسید و جوی آبی هم از کنارآن می‌گذشت و سایه‌انداز بسیار خوبی داشت و محل جمع شدن اهالی ده بود. درِ دروازه خاطراتی برای همه اهالی روستا دارد. موقعیت کنونی اله‌آباد: با همت هموندان کمیسیون کشاورزی انجمن کارهایی در روستا انجام شد تا از نابودی و تخلیه کامل جلوگیری شود. انجمن زرتشتیان اله‌آباد تلاش دارد همه‌ی آیین‌های دینی از سال و گهنبار گرفته تا آیین‌های دیگر را در روستا برگزار کند که اله‌آباد از یادها نرود. اینک انجمن با تشویق‌هایی که انجام داده شاهد آن است که همکیشان درحال بازسازی خانه‌های پدری‌شان هستند و این خود جای امیدواری دارد.   تاریخ پست:۱۳۹۶/۶/۲۷ ۴:۴۰ اشتراک گذار ی در تلگرام

سرزمین پارس با روستا شناسی یزد رفتیم سراغ دیاری که زادگاه پدر من است . با دیدن آنجا دلم می‌گرفت که چرا بابابزرگم، رستم یزدانی که کدخدای اله‌آباد بود، زنده نیست تا بالاخره آباد شدن دوباره‌ی روستا...

اهورایی : 
                   سرزمین پارس: سیاوش نمیرانیان
                    فنس‌کشی زمین‌های دخمه‌ی زرتشتیان در یزد بازتاب گسترده‌ای را در رسانه‌های این استان زرتشتی‌نشین به همراه داشته است. گسترده‌تر از آن حاشیه‌هایی است که برای انجمن زرتشتیان یزد و به ویژه فرنشین(:رییس) آن در این چند روز پدید آمده است.
همان‌گونه که پیشتر در خبرها آمده بود انجمن زرتشتیان یزد سرانجام توانست حکم دادگاه مبنی بر رد تصرف عدوانی زمین‌های دخمه‌ی یزد که از سوی اداره‌ی کل راه و شهرسازی استان یزد ادعا شده بود را بگیرد و زمین‌های خود را با فنس‌کشی موقت محصور کند تا آن‌چه از این زمین‌ها تصرف نشده است را حفظ کند. زمین‌هایی که بیش از ۱۰۰ هکتار از آن به تصرف دانشگاه، سازمان آب، شهرداری و … درآمده و تنها نزدیک به ۸۰ هکتار آن برای زرتشتیان برجای مانده بود.
اقدام انجمن زرتشتیان یزد برای فنس‌کشی پیرامون محوطه‌ی زمین‌های دخمه بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های این استان به همراه داشت. برخی از آن‌ها با انتشار مواردی با عنوان «پیام شهروندان» مدعی شدند که با این کار دیگر شهروندان نمی‌توانند در آن ناحیه کوه‌نوردی و پیاده‌روی کنند، یا این‌که انجام چنین کاری برخلاف جهانی شدن شهر یزد است. گروهی نیز فرنشین انجمن زرتشتیان یزد را که هموند پنجمین دوره‌ی شورای شهر یزد نیز است هدف قرار داده و کار را به بحث‌های سیاسی و حتا دینی کشیده‌اند. این واکنش‌ها سپنتا نیکنام را بر آن داشت تا بیانیه‌ای را پخش کنید که در دنباله می‌خوانید:
«بی‌توجهی برخی اشخاص حقوقی به موضوع وقف و اقدام در جهت تصرف زمین‌های موقوفه‌ی ملی زرتشتیان، انجمن زرتشتیان را مجبور به تسریع هر چه بیشتر در امرحصارکشی کرد.
به نام خداوند بخشاینده بخشایش‌گر مهربان
موضوع : پاسخ پیرامون برخی پیام‌های منتشره اخیر درخصوص حصارکشی زمین‌های موقوفه ملی زرتشتیان.
۱. حرمت مال وقف و ضرورت حفظ و نگهداری از آن وظیفه‌ی است؛ عمومی که جزو اعتقادات دینی افراد و به‌ویژه در فرهنگ مسلمانان و خاصه عموم مردم یزد است و انجام این تکلیف از ناحیه‌ی متولیان وقف تکلیفی است قانونی و شرعی که اختصاصا به‌عهده دارند. ولی محل سوال است که چرا حصارکشی اراضی موقوفه به جای آنکه تقدیر شود، توسط عده‌ای معدود مورد هجمه واقع می‌شود؟
۲. مطلبی که بیشتر شهروندان محترم استحضار دارند اقدام به حصارکشی اراضی افتاده شهری توسط شهرداری است که علاوه بر حفظ نظم شهری، باعث نوعی پیشگیری از وقوع جرم در تجاوز به اراضی نیز می‌شود. پس اساسا اقدام به حصارکشی اراضی موقوفه‌ی زرتشتیان، امری غیرعادی نبوده است.
۳. برخلاف برخی اتهامات ناروا، نماینده‌ی زرتشتی حاضر در شورای شهر، اتفاقا از جهت دفع هرگونه شائبه در استفاده از بودجه‌ی عمومی شهر برای حصارکشی، از محل بودجه‌ی انجمن زرتشتیان یزد جهت امر رایج حصارکشی و بلکه انجام تکلیف شرعی خود نسبت به اراضی موقوفه زرتشتیان اقدام نموده است و این، خود دلیل پایبندی به مقررات و انجام تکالیف و امانت‌داری نمایندگی در قبال آرای مردم نیک‌اندیش یزد است.
۴. اقدام انجمن زرتشتیان یزد و حصارکشی، مسبوق به دریافت مجوز در سال ۱۳۸۳ بوده که بخشی از آن انجام شد و بخشی دیگر مجددا مجوز حصار کشی در سال ۱۳۹۵ اخذ و طبق ضوابط اقدام به حصارکشی گردید.
۵. تکمیل حصارکشی در محدوده‌ی مذکور علاوه بر این‌که به جهت پیشگیری از تجاوز مکرر به اراضی موقوفه بوده است، از دیگر سو وضعیت موجود موجب شده بود تا بعضی موتورسواران هنجارشکن، در دخمه جولان داده و باعث ناامنی ومزاحمت مکرر و زننده برای گردشگران گردند، بسیاری از معتادان مکان امنی را برای فسادهای خود یافته بودند، اتاق‌های پایین دخمه هر روز خراب‌تر می‌شد، سنگ بناهای آن به سرقت رفته، چهارچوب درب را کندند! سیم‌های داخل دیوار را بیرون آورده، شیشه‌های اتاق را شکستند و انجمن نتوانست به سبب این ناامنی‌ها، خدمات شایسته‌ی این جاذبه‌ی گردشگری از جمله روشنایی آن را انجام دهد، چون هر روز سیم و کابل و تجهیزات روشنایی را می‌ربودند.
حال مردم قضاوت کنند که این اقدام به نفع وقف بوده است یا نه؟ به نفع یزد جهانی بود یا به ضرر آن؟
البته در عین حال و در کنار اقدامات مذکور، تعبیه‌ی درب ورودی رایگان ویژه همشهریانی که صبح زود برای ورزش به دخمه می‌رفتند نیز مدنظر بوده که تا روزهای آتی به این امر اختصاص خواهد یافت.
و اما دو نکته‌ی مهم:
۱. جناب شوق‌الشعرا ؛ مگر در آموزه دینی اسلام و از حضرت علی (علیه السلام) ندارید روایتی که می‌فرمایند:
«ضَعْ أَمْرَ أَخِیکَ عَلَى أَحْسَنِهِ حَتَّى یَأْتِیَکَ مَا یَغْلِبُکَ مِنْهُ … اعمال برادر دینی‌ات را بر نیکوترین وجهی تفسیر و توجیه کن، مگر این‌که دلیلی بر خلاف آن قائم شود …»
چگونه است که برخلاف این آموزه‌ی دینی که حاوی درسی اخلاقی و بشری است، بدترین اتهامات و تعابیر و تفاسیر ممکن آن هم بدون وجود دلیل، بدون بررسی صحت و سقم خبر، منتسب و منتشر می‌شود؟
آیا در بسیاری از موارد قبل از انتشار یک خبر که بعضا مخاطب آن هم معلوم و مشخص است امکان استعلام و پرس‌وجو وجود ندارند؟ آیا توجه به سلامت و آرامش روانی اجتماع و مشوش ننمودن اذهان عموم در قبال اخبار ناصحیح و بلکه مغرضانه و مخرب، رسالت اخلاق حرفه‌ای نیست؟
۲. شما روز شنبه‌ی این هفته، عید غدیر را به عاشقان عدالت شادباش گفتید. عیدی که صاحب آن درباره‌ی بیرون آوردن خلخال از پای زن یهودی می‌فرمایند «جای دارد که انسان از این غصه بمیرد». حال چه شده که وقتی انجمن زرتشتیان برای حفظ وقف از غصب و تجاوز و تخریب و سرقت، ناگزیر به حصارکشی زمین‌های موقوفه شده، آن‌هم بر اساس مقررات و قانون، این‌گونه به آن می‌تازید؟ ارزش وقف کم شده است و یا آموزه‌های دینی مورد کم‌مهری است؟
به هر روی امیدوارم که به یاری ایزد یکتا، رسانه‌ها در کنار خبررسانی سالم، کمکی نیز برای رشد اخلاق‌محوری و آموزش عملی چنین شیوه‌ای باشند.
موفقیت بیش از پیش شما در این میسر را آرزومندم.»
اما این پایان کار نبود و هموند(:عضو) دوره‌ی پیشین شورای شهر یزد نسبت به این بیانیه‌ی فرنشین انجمن زرتشتیان یزد واکنش نشان داد. حجت الاسلام مطهریان به سپنتا نیکنام نوشت: «آقای نیکنام، لطف کنید مدارک مستند مالکیت را ارائه دهید. مگر می‌شود من بروم روی اموال عمومی که مال همه مردم یا دولت است و جزء اموال عمومی و مراتع کشور و موات می‌باشد صیغه وقف بخوانم؟!
شما که ما مسلمانان را به حدیثی یا احادیثی از مولای متقیان امیر مؤمنان ارجاع می‌دهید آیا  به این حدیث بلکه به همان شعار خودتان که بین هم‌کیشانتان معروف است و همه جا نصب شده است عمل می‌کنید؟ گفتار و پندار و کردار نیک؟! آیا شما که خود را نماینده مردم یزد در شورای اسلامی شهر می‌دانید نه فقط نماینده هم‌کیشانتان این اقدامتان نوعی سوءاستفاده از موقعیت نیست؟»
نیکنام نیز در پاسخ به وی نوشت: «بزرگوار ارجمند، جناب حجه‌الاسلام مطهریان مستحضرند که برابر اصول فقهی و دلالت «البینه علی المدعی» ارائه‌ی دلیل به عهده‌ی کسی است که ادعا دارد.
کلام حضرت‌عالی علیه اینجانب و انجمن محترم، متضمن «ادعا» است.
شما بزرگوار آغاز کلام نموده و ادعا فرموده‌اید که محدوده مذکور جزو اموال عمومی است، آیا دلیلی بر ادعای خویش دارید؟
نکته اینجاست که جهت مزید استحضار اتفاقا چند ماه قبل، شکایت سازمان محترم راه و شهرسازی علیه این انجمن به لحاظ سابقه‌ی مالکیت رسمی انجمن و تایید کارشناسان رسمی، مردود اعلام گردید پس چگونه ادعای ملی بودن می‌نمایید؟
چطور و چرا شما بدون هیچ‌گونه دلیلی و برخلاف قاعده «البینه علی المدعی»، بدترین تفاسیر و اتهامات را علیه ما جاری می‌فرمایید؟
جناب مطهریان، وقتی که معلوم شد مقدمه‌ی استدلال شما (ادعای ملی بودن و عمومی بودن) فاقد دلیل است و این محدوده در مالکیت انجمن بوده است و انجمن دارای سند مالکیت رسمی است کدام خدشه به بحث موقوفه بودن وارد است؟ و چرا دفاع از موقوفه‌ای که سابقه‌ی مکاتبات و حمایت سازمان اوقاف را در سوابق خود دارد مورد هجمه قرار می‌دهید؟
مگر در قرآن کریم تفسیر نمی‌فرمایید که بعضی از گمان‌ها (ظن) گناه هست؟ یقینا می‌دانید که مطابق اصول فقهی که شما به آن اشراف دارید اصل بر برائت است، پس بهتر آن است که بر خلاف اصل برائت و بدون دلیل، اشخاص را متهم ننماییم و این بهتر و خیر است که ابتدا اندکی تحقیق نماییم.
آرزوی سلامتی شما را دارم.»
اهمیت این موضوع تا آن‌جا بود که صدا و سیمای استان یزد نیز در گزارش ویژه‌ای به آن پرداخت و باید دید که گستره‌ی بازتاب این اقدام انجمن زرتشتیان یزد برای فنس‌کشی زمین‌های موقوفه‌ی خود تا کجا ادامه خواهد داشت.
					تاریخ پست:۱۳۹۶/۶/۲۳   ۴:۵۱
                     اشتراک گذار ی در تلگرام

اهورایی : سرزمین پارس: سیاوش نمیرانیان فنس‌کشی زمین‌های دخمه‌ی زرتشتیان در یزد بازتاب گسترده‌ای را در رسانه‌های این استان زرتشتی‌نشین به همراه داشته است. گسترده‌تر از آن حاشیه‌هایی است که برای انجمن زرتشتیان یزد و به ویژه فرنشین(:رییس) آن در این چند روز پدید آمده است. همان‌گونه که پیشتر در خبرها آمده بود انجمن زرتشتیان یزد سرانجام توانست حکم دادگاه مبنی بر رد تصرف عدوانی زمین‌های دخمه‌ی یزد که از سوی اداره‌ی کل راه و شهرسازی استان یزد ادعا شده بود را بگیرد و زمین‌های خود را با فنس‌کشی موقت محصور کند تا آن‌چه از این زمین‌ها تصرف نشده است را حفظ کند. زمین‌هایی که بیش از ۱۰۰ هکتار از آن به تصرف دانشگاه، سازمان آب، شهرداری و … درآمده و تنها نزدیک به ۸۰ هکتار آن برای زرتشتیان برجای مانده بود. اقدام انجمن زرتشتیان یزد برای فنس‌کشی پیرامون محوطه‌ی زمین‌های دخمه بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های این استان به همراه داشت. برخی از آن‌ها با انتشار مواردی با عنوان «پیام شهروندان» مدعی شدند که با این کار دیگر شهروندان نمی‌توانند در آن ناحیه کوه‌نوردی و پیاده‌روی کنند، یا این‌که انجام چنین کاری برخلاف جهانی شدن شهر یزد است. گروهی نیز فرنشین انجمن زرتشتیان یزد را که هموند پنجمین دوره‌ی شورای شهر یزد نیز است هدف قرار داده و کار را به بحث‌های سیاسی و حتا دینی کشیده‌اند. این واکنش‌ها سپنتا نیکنام را بر آن داشت تا بیانیه‌ای را پخش کنید که در دنباله می‌خوانید: «بی‌توجهی برخی اشخاص حقوقی به موضوع وقف و اقدام در جهت تصرف زمین‌های موقوفه‌ی ملی زرتشتیان، انجمن زرتشتیان را مجبور به تسریع هر چه بیشتر در امرحصارکشی کرد. به نام خداوند بخشاینده بخشایش‌گر مهربان موضوع : پاسخ پیرامون برخی پیام‌های منتشره اخیر درخصوص حصارکشی زمین‌های موقوفه ملی زرتشتیان. ۱. حرمت مال وقف و ضرورت حفظ و نگهداری از آن وظیفه‌ی است؛ عمومی که جزو اعتقادات دینی افراد و به‌ویژه در فرهنگ مسلمانان و خاصه عموم مردم یزد است و انجام این تکلیف از ناحیه‌ی متولیان وقف تکلیفی است قانونی و شرعی که اختصاصا به‌عهده دارند. ولی محل سوال است که چرا حصارکشی اراضی موقوفه به جای آنکه تقدیر شود، توسط عده‌ای معدود مورد هجمه واقع می‌شود؟ ۲. مطلبی که بیشتر شهروندان محترم استحضار دارند اقدام به حصارکشی اراضی افتاده شهری توسط شهرداری است که علاوه بر حفظ نظم شهری، باعث نوعی پیشگیری از وقوع جرم در تجاوز به اراضی نیز می‌شود. پس اساسا اقدام به حصارکشی اراضی موقوفه‌ی زرتشتیان، امری غیرعادی نبوده است. ۳. برخلاف برخی اتهامات ناروا، نماینده‌ی زرتشتی حاضر در شورای شهر، اتفاقا از جهت دفع هرگونه شائبه در استفاده از بودجه‌ی عمومی شهر برای حصارکشی، از محل بودجه‌ی انجمن زرتشتیان یزد جهت امر رایج حصارکشی و بلکه انجام تکلیف شرعی خود نسبت به اراضی موقوفه زرتشتیان اقدام نموده است و این، خود دلیل پایبندی به مقررات و انجام تکالیف و امانت‌داری نمایندگی در قبال آرای مردم نیک‌اندیش یزد است. ۴. اقدام انجمن زرتشتیان یزد و حصارکشی، مسبوق به دریافت مجوز در سال ۱۳۸۳ بوده که بخشی از آن انجام شد و بخشی دیگر مجددا مجوز حصار کشی در سال ۱۳۹۵ اخذ و طبق ضوابط اقدام به حصارکشی گردید. ۵. تکمیل حصارکشی در محدوده‌ی مذکور علاوه بر این‌که به جهت پیشگیری از تجاوز مکرر به اراضی موقوفه بوده است، از دیگر سو وضعیت موجود موجب شده بود تا بعضی موتورسواران هنجارشکن، در دخمه جولان داده و باعث ناامنی ومزاحمت مکرر و زننده برای گردشگران گردند، بسیاری از معتادان مکان امنی را برای فسادهای خود یافته بودند، اتاق‌های پایین دخمه هر روز خراب‌تر می‌شد، سنگ بناهای آن به سرقت رفته، چهارچوب درب را کندند! سیم‌های داخل دیوار را بیرون آورده، شیشه‌های اتاق را شکستند و انجمن نتوانست به سبب این ناامنی‌ها، خدمات شایسته‌ی این جاذبه‌ی گردشگری از جمله روشنایی آن را انجام دهد، چون هر روز سیم و کابل و تجهیزات روشنایی را می‌ربودند. حال مردم قضاوت کنند که این اقدام به نفع وقف بوده است یا نه؟ به نفع یزد جهانی بود یا به ضرر آن؟ البته در عین حال و در کنار اقدامات مذکور، تعبیه‌ی درب ورودی رایگان ویژه همشهریانی که صبح زود برای ورزش به دخمه می‌رفتند نیز مدنظر بوده که تا روزهای آتی به این امر اختصاص خواهد یافت. و اما دو نکته‌ی مهم: ۱. جناب شوق‌الشعرا ؛ مگر در آموزه دینی اسلام و از حضرت علی (علیه السلام) ندارید روایتی که می‌فرمایند: «ضَعْ أَمْرَ أَخِیکَ عَلَى أَحْسَنِهِ حَتَّى یَأْتِیَکَ مَا یَغْلِبُکَ مِنْهُ … اعمال برادر دینی‌ات را بر نیکوترین وجهی تفسیر و توجیه کن، مگر این‌که دلیلی بر خلاف آن قائم شود …» چگونه است که برخلاف این آموزه‌ی دینی که حاوی درسی اخلاقی و بشری است، بدترین اتهامات و تعابیر و تفاسیر ممکن آن هم بدون وجود دلیل، بدون بررسی صحت و سقم خبر، منتسب و منتشر می‌شود؟ آیا در بسیاری از موارد قبل از انتشار یک خبر که بعضا مخاطب آن هم معلوم و مشخص است امکان استعلام و پرس‌وجو وجود ندارند؟ آیا توجه به سلامت و آرامش روانی اجتماع و مشوش ننمودن اذهان عموم در قبال اخبار ناصحیح و بلکه مغرضانه و مخرب، رسالت اخلاق حرفه‌ای نیست؟ ۲. شما روز شنبه‌ی این هفته، عید غدیر را به عاشقان عدالت شادباش گفتید. عیدی که صاحب آن درباره‌ی بیرون آوردن خلخال از پای زن یهودی می‌فرمایند «جای دارد که انسان از این غصه بمیرد». حال چه شده که وقتی انجمن زرتشتیان برای حفظ وقف از غصب و تجاوز و تخریب و سرقت، ناگزیر به حصارکشی زمین‌های موقوفه شده، آن‌هم بر اساس مقررات و قانون، این‌گونه به آن می‌تازید؟ ارزش وقف کم شده است و یا آموزه‌های دینی مورد کم‌مهری است؟ به هر روی امیدوارم که به یاری ایزد یکتا، رسانه‌ها در کنار خبررسانی سالم، کمکی نیز برای رشد اخلاق‌محوری و آموزش عملی چنین شیوه‌ای باشند. موفقیت بیش از پیش شما در این میسر را آرزومندم.» اما این پایان کار نبود و هموند(:عضو) دوره‌ی پیشین شورای شهر یزد نسبت به این بیانیه‌ی فرنشین انجمن زرتشتیان یزد واکنش نشان داد. حجت الاسلام مطهریان به سپنتا نیکنام نوشت: «آقای نیکنام، لطف کنید مدارک مستند مالکیت را ارائه دهید. مگر می‌شود من بروم روی اموال عمومی که مال همه مردم یا دولت است و جزء اموال عمومی و مراتع کشور و موات می‌باشد صیغه وقف بخوانم؟! شما که ما مسلمانان را به حدیثی یا احادیثی از مولای متقیان امیر مؤمنان ارجاع می‌دهید آیا  به این حدیث بلکه به همان شعار خودتان که بین هم‌کیشانتان معروف است و همه جا نصب شده است عمل می‌کنید؟ گفتار و پندار و کردار نیک؟! آیا شما که خود را نماینده مردم یزد در شورای اسلامی شهر می‌دانید نه فقط نماینده هم‌کیشانتان این اقدامتان نوعی سوءاستفاده از موقعیت نیست؟» نیکنام نیز در پاسخ به وی نوشت: «بزرگوار ارجمند، جناب حجه‌الاسلام مطهریان مستحضرند که برابر اصول فقهی و دلالت «البینه علی المدعی» ارائه‌ی دلیل به عهده‌ی کسی است که ادعا دارد. کلام حضرت‌عالی علیه اینجانب و انجمن محترم، متضمن «ادعا» است. شما بزرگوار آغاز کلام نموده و ادعا فرموده‌اید که محدوده مذکور جزو اموال عمومی است، آیا دلیلی بر ادعای خویش دارید؟ نکته اینجاست که جهت مزید استحضار اتفاقا چند ماه قبل، شکایت سازمان محترم راه و شهرسازی علیه این انجمن به لحاظ سابقه‌ی مالکیت رسمی انجمن و تایید کارشناسان رسمی، مردود اعلام گردید پس چگونه ادعای ملی بودن می‌نمایید؟ چطور و چرا شما بدون هیچ‌گونه دلیلی و برخلاف قاعده «البینه علی المدعی»، بدترین تفاسیر و اتهامات را علیه ما جاری می‌فرمایید؟ جناب مطهریان، وقتی که معلوم شد مقدمه‌ی استدلال شما (ادعای ملی بودن و عمومی بودن) فاقد دلیل است و این محدوده در مالکیت انجمن بوده است و انجمن دارای سند مالکیت رسمی است کدام خدشه به بحث موقوفه بودن وارد است؟ و چرا دفاع از موقوفه‌ای که سابقه‌ی مکاتبات و حمایت سازمان اوقاف را در سوابق خود دارد مورد هجمه قرار می‌دهید؟ مگر در قرآن کریم تفسیر نمی‌فرمایید که بعضی از گمان‌ها (ظن) گناه هست؟ یقینا می‌دانید که مطابق اصول فقهی که شما به آن اشراف دارید اصل بر برائت است، پس بهتر آن است که بر خلاف اصل برائت و بدون دلیل، اشخاص را متهم ننماییم و این بهتر و خیر است که ابتدا اندکی تحقیق نماییم. آرزوی سلامتی شما را دارم.» اهمیت این موضوع تا آن‌جا بود که صدا و سیمای استان یزد نیز در گزارش ویژه‌ای به آن پرداخت و باید دید که گستره‌ی بازتاب این اقدام انجمن زرتشتیان یزد برای فنس‌کشی زمین‌های موقوفه‌ی خود تا کجا ادامه خواهد داشت. تاریخ پست:۱۳۹۶/۶/۲۳ ۴:۵۱ اشتراک گذار ی در تلگرام

سرزمین پارس: سیاوش نمیرانیان فنس‌کشی زمین‌های دخمه‌ی زرتشتیان در یزد بازتاب گسترده‌ای را در رسانه‌های این استان زرتشتی‌نشین به همراه داشته است. گسترده‌تر از آن حاشیه‌هایی است که برای انجمن...

سرزمین پارس

سرزمین پارس

خرید و استرداد بلیط
تلگرام مجلس دفاعی حوادث مدافعان وطن
به یاد و احترام مدافعان وطن و همه از جان گذشتگان در راه ایران

سرزمین پارس
نقشه متحرک بالا، قلمرو کشور ایران را از آغاز حیات تا کنون نشان می‌دهد.

خلیج همیشه فارس
The Persian Gulf forever
الخليج الفارسي إلى الأبد
خلیج تا ابد پارس

شاهنامه شاهنامه
دانلود شاهنامه به صورت پی دی اف